Projektowanie 3D

Rozwój najnowszej techniki drukarskiej pozwala nie tylko na wydruk projektów wielkoformatowych ale także na wytwarzanie obiektów na podstawie modelu komputerowego. Trójwymiarowe drukowanie wymaga przede wszystkim odpowiedniego projektu, w którym utworzymy przestrzenną strukturę. Proces modyfikacji i tworzenia  modelu 3D zależy nie tylko od umiejętności projektanta, ale także od specjalnego oprogramowania komputerowego i dostarczanych przez niego narzędzi. Na rynku dostępnych jest wiele programów do projektowania 3D, m.in. AutoCad, Inventor, Autodesk, SketchUp, K-3D, 3DCrafter, LeoCAD i wiele innych, a niektóre z nich są całkowicie darmowe i dość łatwe w obsłudze. Oczywiście najlepsze efekty uzyskamy korzystając z profesjonalnego oprogramowania.

Typowe projekty obiektów 3D powstają najczęściej z modeli siatek wielokątów albo są definiowane przy pomocy krzywych lub też powierzchni parametrycznych.  Pierwsze z rozwiązań pozwala w miarę łatwo deformować dowolną część obiektu np. wyginać go i skręcać, natomiast krzywe parametryczne tworzą naturalnie gładkie powierzchnie.  Do konstrukcji obiektów trójwymiarowych stosuje się także łączenie prymitywów, czyli elementarnych składowych obrazu oraz podział powierzchni (subdivision surface).

Podczas modelowania komputerowego można skorzystać z gotowych konstrukcji modelu, danych uzyskanych ze skanowania obiektów, szkiców powstałych w innych programach a nawet szkiców ołówkowych. W kolejnych etapach projektowania 3D należy kontrolować maksymalne odchylenie pomiędzy oryginalna powierzchnią, a tą stworzoną przez nas oraz odchylenie kątowe pomiędzy sąsiednimi trójkątami.

Powstały model zostaje zapisany najczęściej w formacie plików STL, odnoszącym się do stereolitografii.  Należy pamiętać, że wszelkie dziury i szczeliny w projekcie wpływają niekorzystnie na wydrukowane powierzchnie. Warto więc sprawdzić geometrię plików przed wysłaniem ich do drukarni, aby można było wydrukować nasz model bez usterek i wad.

[Głosów:1    Średnia:4/5]